345. Gün

It’s countdown story.. A story of my self death. Days will pass one by one and i’ll go away from earth if i cant find a meaning to live, breathe.. Till it’s 01..

Today is 345/365

—-

365’ten geriye bir geri sayım hikayesi,

Ölüm ile sınanmadan anlamı anlaşılamayacağından, ileri doğru değil, geri doğru bir yıl sayımı. 

İnsanlarındüştüğü en büyük yanılgıdır tarihler ileri doğru gittiğinden, hiç ölmeyeceği fikrine kapılmak. Rakamlar ilerlerken anlamlı gelmez aslında ölüme yaklaştıkları. Kimse kaçamamış ölümden. Hayatlarımız koca bir geri sayımdan oluşuyor. Aslında bilebildiğimiz tek gerçekliktir doğmuş ve ölecek olmak.Bu fikirden hoşlanmadığımız için, dünya üzerinde kalıcı olduğumuzu düşündürecek şeyler inşa ediyor ve sıkı sıkı hapsediyoruz / bağlanıyoruz o fikirlere. Ama hepimiz ö-le-ce-ğiz. Bunu anlamanın zamanı gelmedi mi ey dostlar?

Kurumsal bir firmada güzel bir pozisyonda çalışarak geçiyor ömrüm. 32 yaşında, belki de en güzel göründüğüm yaşlarımdayım, bir kadın olarak. Hem sahip olduğum özelliklerin farkında, hem de çocuksu coşkular hala içimde.. En zeki değil belki, fakat tecrübelerden bahsedip gençlere ahkam kesecek bilgelikteyim..
Oysa kendimi, insanlardan örülü bir hapisane içinde ucundan nefes alarak yaşamaya çalışıyormuş gibi hissediyorum. Bilginin laneti, hayatı/insanları/ilişkileri/toplumları anlamak için çıktığım yolda öğrendikçe küçülüp, öğrendikçe umutsuzlaşıyorum. Dogmatik her türlü taşın altından yalnızca irin çıktığından, inanacak bir Tanrım da kalmadı, bilimden başka. Bir yandan çil yavrusu gibi sorgulanmadan çoğalarak yaşanan haneleri görüyor, hiç bir zaman kendimi ait hissedemediğim grupların hayatlarını izliyorum. Ait hissetmiyorum. Bağlantısız, manasız bir koşturma içinde, Toplum adı altında, yaşlı  insanların korkularından türetilmiş kurallar bütünüyle anlamlandırmaya çalışılan hayatları gördükçe, kendiminkinden soğuyorum. “Hiçbir zaman olmayacak,” diyorum. Hiçbir zaman ait olmayacağım. Kendimi daha fazla kandıramıyorum, kandıramadıkça neşem kaçıyor. Absürd bir yanı var yaşamanın. Onu sorgulamaktan daha absürd olmayan.

Yorgunum dostlar.. Eğer 345 gün içinde bir yaşam anlamı, hedefi, manalı bir sebep bulamazsam, geri sayım bittiğinde bu dünyadaki varlığımı sonlandıracağım. Bir de bu açıdan bakayım hayata, belki bir yol bulurum.

Saygılar..

—-

 

Leave a Reply

SCROLL TO TOP